«Η βαλβίδα αυτή καθαυτή, στην πλειοψηφία των ασθενών, στα 5, στα 6 και στα 7 χρόνια είχε πολύ καλή απόδοση χωρίς προβλήματα. Σε ποσοστό μόλις 6% παρουσιάστηκε δυσλειτουργία, νούμερο συγκρίσιμο με αυτό που είχαν παλιά οι χειρουργοί» σχολίασε ο καθηγητής καρδιολογίας και ΓΓ της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας Κωσταντίνος Τούτουζας.
«Αυτοί οι ασθενείς αν δεν έκαναν τίποτα, οι μισοί θα είχαν χαθεί στην πενταετία", εξηγεί ο καθηγητής, επισημαίνοντας ότι ειδικά σε ασθενείς που δεν είχαν άλλη επιλογή, επειδή δεν μπορούσαν να χειρουργηθούν, τους δίνεται πλέον την τελευταία δεκαετία αυτή η δυνατότητα να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα τους, με πολύ καλά μακροχρόνια αποτελέσματα.Τα αποτελέσματα μας είναι τουλάχιστον εφάμιλλα, αν όχι καλύτερα από τα νούμερα που βλέπουμε στη διεθνή βιβλιογραφία» συμπλήρωσε.
Στην πλειονότητα των ασθενών δεν γίνεται γενική αναισθησία
Η στένωση βαλβίδας είναι μια πολύ συχνή βαλβιδοπάθεια, ιδιαίτερα σε άτομα άνω των 75-80, η οποία μέχρι πριν από περίπου δέκα χρόνια αντιμετωπιζόταν μόνο χειρουργικά. Τα τελευταία περίπου 8-9 χρόνια έχουμε ξεκινήσει παγκοσμίως, και στην Ελλάδα, λέει ο κ. Τούτουτζας, την προσπάθεια να γίνεται διαδερμικά αυτή η εμφύτευση αορτικής βαλβίδας, χωρίς να χρειάζεται ο ασθενής χειρουργείο, κυρίως σε βαριά ασθενείς, που όμως δεν μπορούσαν να χειρουργηθούν εύκολα.
Κι όσοι αναρωτιούνται πώς τοποθετείται διαδερμικά η εν λόγω βαλβίδα ο καθηγητής εξηγεί: «Στην πλειονότητα των ασθενών δεν κάνουμε ούτε γενική αναισθησία. Οι ασθενείς μένουν στο νοσοκομείο 2-3 μέρες, η εμφύτευση γίνεται από τη μηριαία αρτηρία και δεν χρειάζεται ανοιχτό χειρουργείο, ενώ οι επιπλοκές ανέρχονται περίπου στο 5%, είτε μείζονες είτε ελάσσονες. Βέβαια θέλει καλή προετοιμασία, σωστή επιλογή ασθενών και φυσικά έμπειρη ομάδα για να γίνει σωστά η εμφύτευση».
