Μετά, σύμφωνα με τους ειδικούς μια αναπάντεχη «στροφή» στη ψυχολογία μας και αρχίζουμε να δηλώνουμε πιο ευτυχισμένοι!
Το εντυπωσιακό αυτό εύρημα προέκυψε από έναν κλάδο των οικονομικών που αναζητά μια πιο ικανοποιητική μονάδα μέτρησης από τα χρήματα προκειμένου να αξιολογήσει την ευημερία των πολιτών. Η ιδέα αυτή έχει εισχωρήσει και στην πολιτική αρένα, όπου οι νέες πολιτικές που αναφαίνονται στη Δύση εκτιμούν έναν νέο δείκτη: την Ακαθάριστη Εθνική Ευτυχία χωρίς την οποία το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν δεν έχει νόημα για την ευημερία των πολιτών, δηλώνουν οι ειδικοί.
Στις ΗΠΑ τα στοιχεία αυτά υπάρχουν ήδη με τους συμμετέχοντες στις επίσημες έρευνες να κάνουν μια εκτίμηση της ζωής τους και πώς νιώθουν σε κάποια συγκεκριμένη στιγμή. Ένας από τους παράγοντες που χρησιμοποιείται για την εκτίμηση αυτή είναι η ηλικία (τα άλλα είναι το φύλο, ο χαρακτήρας, οι εξωτερικές παράμετροι) – και από εδώ άρχισε να γίνεται πιο ενδιαφέρουσα η κατάσταση! Μεταξύ άλλων ερευνητών, ο David Blanchflower, καθηγητής οικονομικών στο Κολέγιο του Ντάρμουθ εξέτασε τα δεδομένα από 72 χώρες, οι κάτοικοι των οποίων κλήθηκαν να απαντήσουν στην ερώτηση πόσο ευχαριστημένοι είναι από τη ζωή τους.
Πιο ευτυχισμένοι στα 46
Ο μέσος όρος της ηλικίας όπου οι συμμετέχοντες ένιωθαν μεγαλύτερη ευτυχία ήταν στα 46 χρόνια τους. Οι γυναίκες δήλωσαν ελαφρώς πιο ικανοποιημένες από τους άνδρες, παρότι λόγω φύλου είναι πιο επιρρεπείς σε κατάθλιψη. Επίσης, πιο ευτυχισμένοι δηλώνουν οι εξωστρεφείς άνθρωποι συγκριτικά με τους εσωστρεφείς, ενώ το εισόδημα, η υγεία και οι σχέσεις διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο πόσο ευτυχισμένος νιώθει κανείς.
Η καμπύλη της ευτυχίας
Από τη μεγάλη αυτή έρευνα φαίνεται πως η ψυχολογική ευημερία που νιώθουμε στην πορεία της ζωής μας είναι μια καμπύλη με σχήμα U. Ξεκινάμε γύρω στα 20 χρόνια μας νιώθοντας ψυχολογικά στο ζενίθ, ενώ στο πιο χαμηλό σημείο της ευτυχίας βρισκόμαστε γύρω στα 46. Από κει και μετά όμως, τα επόμενα χρόνια, αρχίζει η ανοδική πορεία και όσο μεγαλώνουμε τόσο αυξάνεται το συναίσθημα της ευτυχίας.
Εξάλλου, ποτέ δεν είναι αργά να εκτιμήσουμε αυτά που έχουμε και να βάλουμε πλώρη για όλα όσα θέλουμε να κάνουμε και συνεχώς αναβάλουμε;
